Το βιβλίο αυτό προσεγγίζει το ελληνικό αναπτυξιακό πρόβλημα μέσα από την οπτική του Ζολώτα, αναγνωρισμένου ως αυθεντία της οικονομικής πολιτικής, εντάσσοντας τις ιδέες και τις παρεμβάσεις του στο ευρύτερο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης και των αντικρουόμενων στρατηγικών επιλογών που σημάδεψαν την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Αν και η σύγχρονη ιστοριογραφία έχει απομακρυνθεί από την αντίληψη ότι την Ιστορία τη διαμορφώνουν αποκλειστικά οι «μεγάλες προσωπικότητες», ορισμένες μορφές ασκούν επιρροή που υπερβαίνει το μέτρο της εποχής τους. Ο Ζολώτας – ως Ακαδημαϊκός, Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, υπουργός και πρωθυπουργός της χώρας – υπήρξε μία από αυτές τις προσωπικότητες. Ήδη από τον Μεσοπόλεμο αμφισβήτησε την πρωταρχική σημασία της γεωργίας για την ελληνική οικονομία και υποστήριξε με συνέπεια την ανάγκη εκβιομηχάνισης. Μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο ταύτισε την εκβιομηχάνιση με την ευημερία και την ανάπτυξη, σε συμφωνία με τις τότε κυρίαρχες διεθνείς αντιλήψεις. Ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (1955-1967) υπερασπίστηκε τη νομισματική σταθερότητα ως θεμέλιο της ταχείας ανάπτυξης.

Economic historians have often examined the effects of the integration of the Ottoman Empire into the world markets with macro-level approaches. This book aims to scrutinize the effects of this transition to a capitalist economy through a micro-level approach instead, using micro-level data and microeconomics. It examines the structure of agricultural production and commerce by analyzing major crops and commercial institutions before assessing agrarian, commercial, and maritime changes at the micro-level. Utilizing recent developments in economic history, institutional economics, and ecological economics, it explores the causality behind these agrarian and commercial changes.

Το βιβλίο της Ευτυχίας Λιάτα, ιστορική και όχι νομισματολογική μελέτη για την κυκλοφορία των νομισμάτων στον βενετοκρατούμενο και τουρκοκρατούμενο ελληνικό χώρο από τα μέσα του 15ου αιώνα έως τις πρώτες δεκαετίες του 19ου, κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση, ενημερωμένη και διορθωμένη, 30 χρόνια μετά την πρώτη. Στη μακρά αυτή διάρκεια η συγγραφέας συνέχισε τη συγκέντρωση στοιχείων συναφών με το θέμα έως περίπου το 2020. Η προσθήκη των νέων δεδομένων προέρχεται αφενός από την αξιοποίηση της μεταγενέστερης βιβλιογραφίας και αφετέρου από τη συστηματική αποδελτίωση εκδομένων πηγών και δευτερευόντως από την τυχαία αλίευση στοιχείων από ανέκδοτες αρχειακές πηγές. Ιδιαίτερα εμπλουτίστηκαν και διορθώθηκαν οι πίνακες των νομισματικών αντιστοιχιών και απέκτησαν λειτουργικότερη μορφή. Στη δεύτερη αυτή, εκτενέστερη, έκδοση τηρήθηκαν το σχήμα, η δομή και όλα τα χαρακτηριστικά της πρώτης έκδοσης.

Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο να συμβάλει στην κατανόηση της εξέλιξης της οικονομικής σκέψης στη σύγχρονη Ελλάδα από το 1830 έως σήμερα, ενώ ταυτόχρονα συζητά την οικο­νομική ιστορία της χώρας και τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής που έκαναν τους Έλληνες οικονομολόγους να αντιδράσουν και να προσφέρουν θεωρητικές, αλλά και πρακτικές συμβουλές πολιτι­κής στις κυβερνήσεις τους. Τα επιμέρους κεφάλαια αφηγούνται την αργή ανάδυση ενός οικονομικού λόγου που αναμειγνυόταν με ιδέες που εισάγονταν από το εξωτερικό. Οι ιδέες αυτές βασίζονταν σε ορισμένες τάσεις ή σχολές σκέψης και προέρχονταν από τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και αργότερα τις ΗΠΑ σε διαφο­ρετικές ιστορικές περιόδους.

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η βιομηχανία της Κέρκυρας, από την ανάδυσή της στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα μέχρι την είσοδο της Ελλάδας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κύριοι άξονες που εξετάζονται είναι η λειτουργία και η εξέλιξη των βιομηχανικών επιχειρήσεων, η συγκρότηση των εργασιακών σχέσεων και η διαμόρφωση των όρων εργατικής συλλογικής δράσης στα εργοστάσια της Κέρκυρας κατά την περίοδο 1870-1940.